Visualizzazione post con etichetta musica. Mostra tutti i post
Visualizzazione post con etichetta musica. Mostra tutti i post

venerdì 10 agosto 2012

Dopo la pioggia spunta l'arcobaleno..posle kiše stiže duga

Caro diario,

E' un venerdì sera particolarmente nervoso, per vari motivi. La Serbia ha perso contro l'Italia in semi-finali della pallanuoto, alle Olimpiadi di Londra. Poi, alcune notizie non mi hanno proprio rallegrato la giornata.  Però, in compenso, c'è stato un momento che mi ha riempito il cuore della gioia. Vedere spuntare, dopo la pioggia estiva che colora questi giorni, un magnifico arcobaleno - mi ha resa felice come quando ero una bambina che si emozionava per così poco. Non è che, poi, sono cambiata con gli anni. Anzi, sono ancora le piccole cose come questa che mi fanno sentire in pace con me stessa e con tutto il mondo. Al fine del post, vi aspetta la foto e la melodia per finire la giornata in bellezza!

A presto!

Još jedan petak, pomalo nervozan iz više razloga. Vaterpolo reprezentacija Srbije je izgubila od Italije, u polufinalu Olimpijade u Londonu. Plus neke vesti koje mi baš nisu ulepšale dan. Videti posle letnje kiše, koja je obojila ove poslednje dane, prelepu dugu na nebu me je učinilo srećnom kao kada sam bila devojčica kojoj je trebalo tako malo za radost. Nije da sam se s godinama promenila. Naprotiv. I dalje  male stvari čine da pronađem mir u sebi samoj i svetu koji me okružuje. Na karaju ovog posta, čeka vas fotografija i melodija da završite dan na najbolji način!

Do skorog čitanja. 

L'arcobaleno a Trento... Duga u Trentu...

E, visto che ieri non c'era il post musicale, che quest'estate sia anche nel ritmo del tango! Una milonga molto allegra, passionale.. Bailamos?

S obzirom da juče nije objavljen muzički post, nek' ovo leto bude i u ritmu tanga! Jedna brza i strasna milonga.. Jeste li za ples?


Ciao.. Ćao...

giovedì 23 dicembre 2010

Emociones escondidas en un lugar simplemente llamado corazón

Querido diario,

Hoy quería hacer algo diverso.. escribir, exprimir la sensaciones, emociones que algunas cosas provocaron en mí en estos últimos meses. Emociones a veces no tienen que ser exprimidas solo en tu lengua madre… pueden ser contadas en lenguas que conoces bien o menos bien, que pero te dan algo, un sentimiento que no se puede explicar, narrar o diseñar, pero uno sabe bien que existan. No las veas, pero esas están en un lugar particular que simplemente se llama corazón. Y en este momento en mi corazón hay mucha confusión hecha de palabras simples y muy sinceras y verdaderas, de música que toca el ánima, de voces que emocionan.

Hablando de palabras que llegan, aunque desde muy lejos, ayer leí una breve poesía escrita por una persona maravillosa que vive en Argentina, precisamente en Buenos Aires, y que tiene un dono grande de emocionar con todo lo que escribe. Ese hombre, que se llama Hugo Accardi, fue tan amable y me permitió de compartir contigo querido diario mío una poesía suya que me hizo reflejar sobre mí misma, sobre la vida e sobretodo me hizo entender una cosa importante que por muchos años yo negaba, sin probar por lo menos de aceptar las cosas así como fueran. La poesía se intitula "Sobre metas" y dice así: "No hay cosas sin interés, sino sólo personas incapaces de interesarse. Por más pequeño que sea el paso, a la larga veremos la meta! Si se sienten diferentes a los demás, alégrense! En un mundo uniforme, la diferencia saca ventaja! Esto es lo que yo llamo personalidad!" Por muchos años consideré que mi ser diversa de otros niños, fue algo feo, negativo y por eso había construido un mundo todo mío, que consistía de libros y de carta blanca sobre cual escribir poesías y cuentos breves. Los demás veían que yo caminaba en una maniera diversa, ser niños no es fácil si otros niños siempre te dicen que eres diverso, reían de mí pero yo no hice nada por defenderme. Como podía explicar lo que sentía, que no fue mi culpa porque la doctora había dejado a mi madre en sala parto diciéndole que no le importaba ni mi vida ni aquélla de mi mama, ni porque había comenzado a caminar al edad de cuatro años después meses y meses pasados en varios hospitales. Puede ser que me avergonzaba de lo que fui. Cuando somos pequeños no entendemos muchas cosas. Creciendo, fue para nada fácil liberarse de esa etiqueta "diversa". A veces pienso que me está persiguiendo todavía aunque yo sea grande ahora por dejar de ser vencida así, sin una razón válida. Y pensando en palabras de Hugo, creo que en pasado cometí muchas errores inútiles porque no entendí en tiempo que ser diversa no era algo tan malo, sino cosa positiva, y por qué no una ventaja . Es por eso, creo, que esa poesía mi había tan golpeado ayer. Y ahora pienso que nunca más voy a pensar de ser diversa, y que ese apellido va ser parte de todas cosas negativas que quiero dejar en pasado para no arruinar ese presente tan bello, ese dono maravilloso que es la vida.

La música, tan como poesía, es capaz de darme una emoción increíble. Cuando por la primera vez escuché "Hay un lugar", la canción de la grandiosa Mariana Esposito, parte de la segunda temporada de la serie tv argentina "Casi Ángeles" que descubrí hace un mes casi, mi emocioné tanto que sentí las lagrimas que bañaban mi cara pero no me importaba. Se sientes algo, es normal exprimir lo que está en tu corazón. "Hay un lugar al que me voy cuando estoy triste, es un lugar dentro de mí que nunca viste. Me lo inventé para sentir que me quisiste, es un lugar al que me voy cuando estoy triste. Y si te vas también me voy, y si no estás, tampoco estoy. Y nada importa nada sirve, nada vale, nada queda sin tu amor." Son las palabras simples, sencillas, pero dicen mucho, si alguien quiere escuchar. Me atraparon el ánima y por eso, hoy, es una canción sin cual no puedo imaginar mi día. Pero no es la única canción que me hizo llorar, que será parte de mi ánima por mucho tiempo, creo. La sentí en un momentito, era el día que descubrí por casualidad ese serie tv argentina, y fui golpeada. Se trata de la canción "Nos veremos otra vez", cantada por Seru Giran. Dice: "No estés solo en esta lluvia, no te entregues por favor. Si debes ser fuerte en estos tiempos, para resistir la decepción, y quedar abierta, mente y alma, yo estoy con vos." Fue prácticamente imposible, por alguien tan sensible como lo soy, no conmoverse.

Se sigo así, escribiendo en español, podría llegar a citar uno de mis poetas preferidos, que es Borges, y podría sembrar que mi preferencia de hoy es Argentina. Además es tarde en Europa, y es mejor que me voy a dormir. Mañana es otro día, y me esperan preparativos para el weekend de Navidad.

¡Buenas noches mundo!


p.s. Agradezco a Hugo Accardi que me permitió de usar, como punto de partencia, de esa reflexión sobre emociones, su poesía que prendí de su blog: hugoaccardi. blogspot.com Y un gracias a Mariana Esposito tambien, por su voz que me emociona siempre mas.

p.s.2 Ese fu mi segundo post en español. ¿Cómo anduve?





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...